ความเหงามาเยือน กับ การขออโหสิกรรม


 

12.32 น.

"เศร้างามๆ  โปรดอย่าถาม ถึงความทรงจำ เรื่องความพลัดพราก จากคน ที่เธอรัก…"

วันนี้นั่งฟังอีกแล้ว " ยิ้มเหงาๆ " 555 โดน!! มันโดน เลยต้องย้ำๆฟังๆซะหน่อย (ยังยืนยันเหมือนเดิม ว่าไม่ได้อกหักนะ) บวกกับมีเรื่องราวบางอย่างเข้ามา ทำให้รู้สึก สับสน  เซ็งๆ … ไม่รู้ความเป็นมาเหมือนกัน ว่ามายังไงและเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ว่า สิ่งที่ทำลงไป ผิดหรึอถูก ถ้าทำถูกแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นวะทำไมเรื่องราวมันเป็นแบบนี้ล่ะ แล้วถ้าทำผิด ฉันทำผิดตรงไหนวะ ไม่โดนใจใครตรงไหนวะ …. วุ้ย งง ยิ่งคิดยิ่งงง … กรู ผิดเหรอวะ?  เว้ย!!!!

ความจริง เรื่องนี้มันไม่น่าจะมามีอิทธิพลกับเราสักเท่าไหร่ เพียงถ้าเราไม่คิดมาก แต่ก็ไม่รู้ทำไมต้องมาคิดเหมือนกันนะ …. ไม่ได้ตั้งใจจะคิด…  ไม่อยากจะคิดด้วย… แต่ก็คิด เออ! เอาเข้าไป…

 

ขอโทษนะ ขอโทษตัวเอง ที่ต้องพยายามฝืน อะไรหลายๆอย่าง ให้ยุ่งยาก  ทั้งๆที่เหมือนรู้ ว่าอะไรเป็นอะไร และจะเป็นอย่างไร ขอโทษจริงๆ  สิ่งที่เคยผ่านพ้นมา มันคอยย้ำเตือนอยู่ตลอด สู้อยู่อย่างอดทน แม้จะต้องเดินคนเดียว ยังดีซะกว่า … แต่ทำไมเราต้องมาหงอยๆเหงาๆ..นะ…  กรรมชะมัด.. ปิ๊ง !!!!  ใช่ๆๆๆ กรรมจริงๆ  กรรมตัวเดียวเท่านั้น …

โห…เหมือนเพิ่งถึงบางอ้อ    กรรม นี่เอง   ปิ๊งเลยทีนี้…  วุ้ยยยยยย  ทำไมคิดไม่ได้ตั้งแต่แรกวะเนี่ย… เอาละ ทีนี้รู้แล้ว ว่าจะ แก้เกมนี้ยังไง อย่างน้อย ก็ทำให้เราเห็นหนทาง สบายใจแล้ว …..

หากว่า ชาติก่อนๆ เราเคยทำกรรมร่วมกันมา ก้อยขออโหสิกรรม ไว้นะที่นี้ด้วย ขอให้เราได้อโหสิกรรมซึ่งกันและกัน และ สร้างกรรมดีต่อกันนับจากนี้ด้วยเถอะ….

 

 

หนึ่งความคิดบน “ความเหงามาเยือน กับ การขออโหสิกรรม

  1. อโหสิได้เป็นการดีครับ แต่กรรมของย่อมเป็นของเจ้ากรรมเสมอ ไม่แน่ใจว่าการอโหสิแล้วจะหมดกรรมหรือเปล่า แต่ใจคนอโหสินั้นเป็นบุญเป็นกุศลเป็นกรรมทางฝ่ายดีแน่ สาธุ

  2. เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

แนะนำ ติชม ให้กำลังใจ หรือ เล่าเรื่องราวที่อยากระบาย

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s