ปฏิบัติธรรม ที่ พิษณุโลก ตอน เจ้าที่ พ่อดำทุ่ง และน้องบอยมาหา


 

27 กค. 51..

…..

"ถ้าไม่บอกว่าใคร จะไปแล้วนะคะ เหนื่อย ปวดขามากและท้อแล้ว"

จำได้ว่าบอกอย่างนั้นกับตัวเอง ในจิตอยู่หลายครั้ง จนเริ่มล้มตัวลง ค่อยๆและนอนหงายอยู่ที่พื้น ครู่หนึ่งก็ลุกขึ้นมานั่งใหม่ สติก็คอยเตือนอยู่เสมอว่า ไม่ให้ทิ้งพุทโธ จึงนึกพุทโธ อยู่ตลอด เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเมื่อยคอพร้อมๆกับตัวค่อยๆก้มลง ลง ลง จนหน้าเกือบติดพื้น มือก็สั่น สั่น สั่น … แม่สาวก็ว่า "หือ…คนแก่นะ"  ตัวฉันสั่นเล็กน้อย… และก็ได้ยินเสียงแม่สาว พูดเบาๆ ว่า "กลิ่น กำยานหึ่งเชียว"… แต่ฉันไม่ได้กลิ่นกับเขาหรอกนะ    

เจ้าที่พ่อดำทุ่ง  และ น้องบอยมาหา

แป๊บนึง  ก็ค่อยๆเห็น ภาพ เป็น ตาแก่ นั่งชันเข่า มีผมขาว    ก็เลยพูดบรรยายออกมาว่า "คนแก่"   แม่สาวซิท่าน ..สวนเลยครับ "ก็แก่สิ นั่งซะขนาดนี้"  ป๊าดดดดดดดดดดดดดดน้อ

"ผมข้าขาว"   แล้วก็เห็นว่ามีหนวดขาว มี สไบคาดตัว สีขาว….

"หนวดขาว…….. สไบสีขาว……"     ได้ยินแม่พร ถามว่า อย่างนี้รึเปล่า คาดอย่างนี้มั้ย…จิตบอกว่าใช่ …. ก็เลย พยักหน้า ….

"อ๋อ…ท่านพ่อดำทุ่ง รึเปล่าคะ?"…แม่พรถาม….. ป๊าดดดดดด รู้สึกเหมือน จิตมันบอกว่า ถูกอกถูกใจเหลือเกิน

"เออ..ใช่ ใช่ เองรู้ได้ไงวะ 555" " เอ็งเก่งเว้ย เอ็งเก่ง ใช่ ใช่ ใช่ " ก็หัวเราะ อยู่ อย่างนั้นน่ะ น้ำเสียงก็เหมือนคนแก่ถูกจ๊าย ถูกจาย….ได้แต่ย้ำว่า เอ็งเก่ง เอ็งเก่ง ก็ได้ยินเสียงแม่สาวหัวเราะ …. แล้วพูดอะไรไม่รู้นะ จำไม่ได้ ….แต่จิตมันบอกว่าขำน่ะ  ก็เลยถามว่า "นางนี่มันใครวะ"    แม่พร ก็ว่า"แม่สาวเจ้าค่ะ" ….."เอ็งอย่าพูดสิ  ข้าขำ ฮึ่ ฮึ่ ฮึ่ " เหมือนคนแก่ที่ขำอยู่ในลำคอ…งั้นน่ะ

"ท่านอยู่ที่ไหนคะ" ไม่ตอบ…"มาทำไมคะเนี่ย แล้วอยู่แถวนี้หรือเปล่า"

"ม่ายหรอก"    พร้อมกับส่ายหัวน้อยๆ แบบแก่ๆ….     แม่พรก็ถามอีก จนพูดออกมา ว่า " ข้าอยู่ที่บ้าน " แม่พรเล่าตอนหลังว่า เสียงเราเปลี่ยนไปเหมือนผู้ชายแก่ๆ

"ข้าอยู่มานานละ" …รู้สึกว่าตัวเอง นั่งโยกตัวแบบผงกหัวขึ้นลงๆ อ่ะนะ แต่ตัวก็ยังก้มอยู่   " ที่ข้ากว้างนะ กว้างด้วย " ลักษณะเหมือนภูมิใจ แล้วแม่พรก็ถามเข้าเรื่องว่า "ท่านมาทำไมคะ จะเอาอะไรรึเปล่า "   ส่ายหัว… "ไม่เอา…."  " แล้วท่านรู้มั้ยคะ ว่าทำไม ร่างเนี่ย เขา ขายของไม่ดี  ร่างเขาทุกข์มากเลย"      พยักหน้า…."เออ ข้ารู้ ข้ารู้ มันทุกข์"

"แล้วท่านจะช่วยมันหน่อยได้มั้ยคะ มัน มานั่งร้องให้กับฉันน่ะ"…… "ช่วยได้มั้ยคะ"   พยักหน้า หงึ่ก หงึ่ก

"ท่านอยากได้อะไรมั้ย จะให้ก้อยทำไรมั้ย เอา หมากพลู บุหรี่มั้ย"…พอได้ยินคำว่าบุหรี่ เหมือนจิตมันสั่ง ว่า ไม่ชอบและโมโหด้วย รีบพูดสวนทันที 

"ม่ายเอา ฮึ ไม่เอา ข้าไม่ชอบ"  … "ไม่ชอบเลย .. มันเคยให้ข้า แต่ข้าไม่ชอบ"

"อ๋อ…เหรอคะ ท่านไม่ชอบใช่มั้ย จะได้บอกก้อยให้…แล้วเอาอะไรมั้ยคะ." 

ในจิตมันก็มองเห็น  กล้วยหอมเหลืองอร่าม หวีสวยๆ วางอยู่บนพาน  " เอากล้วย ยาวๆ เหลืองๆน่ะ สวยๆนะ ข้าชอบ"

แล้วก็เห็น ไข่ต้ม เสียบอยู่บนยอดใบตอง(ที่เป็นบายศรีน่ะ) "เอาไข่ด้วย ไข่ต้มนะ เสียบอยู่บนใบตอง… มันเคยให้ข้า แต่ไม่มีไข่ ข้าไม่ชอบ รู้มั้ย"

"ค่ะ..แล้วเอาอะไรอีกมั้ยคะ น้ำ มั้ย ข้าวปากหม้อ มั้ย" …. " ….(พยักหน้าไปด้วยเรื่อยๆ)" ….. "แล้วไหว้ธูปกี่ดอกคะ"

" เอา 9 ดอก ข้าอย่ากได้ 9 มันไหว้พระภูมิ 9 ดอก ไหว้ข้า 7 ดอก ข้าอยากได้ 9 ดอก" …. ตอบแบบทันที

"เฮ้ย…แล้วนางหนูมันจะจำได้มั้ยวะเนี่ย"…"ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะบอกให้มันจดไป" แม่พรก็ว่างั้นนะ

 

จากนั้น แม่พรก็เริ่มถามถึงน้องบอย เพราะเราเล่าให้แม่พรฟังว่า ไม่มีความรู้สึกว่า น้องบอยจะช่วยอะไรเลย..อย่างที่น้องบอยเคยบอกไว้เมื่อคราวที่แล้ว…

"ท่านเห็น น้องบอยมั้ยคะ บอย ลูกนางหนูมันเนี่ย"     พยักหน้า หงึกๆๆ " เห็น !..มันก็วิ่งเล่นอยู่ตรงถนนนั่นละ ข้าไม่ให้มันเข้าหรอก"

"อ้าว… ทำไมละคะ ถึงว่า นางหนูมันบอกว่า ไม่เคยเห็นเลย…ทำไมไม่ให้เข้าล่ะคะ เขาแม่ลูกกันนะ …"     "ข้าไม่ชอบมัน ให้มันอยู่ตรงนั้นละ" ถึงตอนนี้ ได้ยินเสียงคนรอบข้าง หัวเราะ กัน คิกคัก ๆ

จากนั้น แม่พร..ก็พยายาม พูด หว่านล้อม ให้ท่านพ่อดำทุ่ง ยอมให้น้องบอยเข้าบ้าน .. อยู่ครู่หนึ่ง … ไม่นานเท่าไหร่ เราก็รู้สึกว่า จิตมันว่างเปล่า  และตัวเราเองก็ นิ่งไป แล้วอยู่ดีๆ ก็ เริ่ม หายใจเข้าออก ถี่ขึ้น ถี่ขึ้น … สติก็อยู่ที่พุทโธ.. ได้ยินเสียงแม่สาวพูดว่า "สงสัยลูกมา" เราก็ไม่ได้คิดอะไร คือปล่อย …แต่ก็ไม่ลืมพุทโธ

จากที่หายใจถี่ๆ ก็เริ่ม นิ่งลง นิ่งลง …แล้วเราก็นั่งนิ่งๆ แต่สติเราก็ยัง อยู่ที่พุทโธ… แล้วจิตมันก็แว้บเข้ามาว่าอยากร้องไห้..เราก็เริ่มเบะปาก จะร้องไห้ เหมือนเด็กร้องไห้  "บอยเหรอ…" แม่พรถาม… เท่านั้นละ เราก็ ร้องใหญ่เลย ร้องสะอื้น..รู้สึกเสียใจ แว่บแรกที่จิตคิดอะไรออก ก็พูดทันทีตามที่จิตคิด … "เขาไม่ให้หนุเข้าบ้านน่ะ"  แม่พรก็ถามว่าใคร "ตา เขาไม่ให้หนูเข้าอ่ะ ..ฮือ ฮือ .. แก่แล้วไม่อยู่ส่วนแก่ ฮือ ฮือ…." (ป๊าดด ดูลูกฉันว่าสิ 555) "อ้าว ทำไมไปว่าตาเขาอย่างนั้นล่ะ หนูพูดกับตาเขาดีๆสิ เขาจะได้ให้เข้าบ้าน"…"ใช่มั้ยลูก…หนูอยากเข้าบ้านหาแม่ ..หนูก็ต้อง พูดขอตาเขาดีๆ ใช่มั้ย"…ขณะที่ฟังแม่พรพูดอยู่สักพัก… โดยส่วนตัวเรา เราก็ใช้จิต ..สื่อถึงน้องบอยด้วย…โดยบอกให้น้องบอย * พูดกับตาเขาดีๆ แม่ก็คิดถึง… แต่บอยต้องพูดดีๆ เพราะๆ ตาจะได้ให้เข้า  .. รู้มั้ยลูก..* แล้วเราก็รู้สึกว่า เราพยักหน้านะ จนแม่พรถามว่า แม่ลูกคู่นี้คุยอะไรกัน…จึงรู้สึกตัว และเอาสติกลับมาอยู่ที่พุทโธต่อ  "หนูคิดถึงแม่ หนูคิดถึงพ่อ แต่หนูไปไม่ได้ หนูอยู่ได้แค่ตรงกลาง ..งงงงง"… ฟังแล้วน่าสงสารนะ..เฮ้อ

จะว่าไป มันก็ดูเหมือนตรงกลางจริงๆนะ ..เพราะถนนหน้าบ้านเรา มันคั่นระหว่าง บ้านเรา กะบ้านพ่อน้องบอยอยู่  ..อยู่กันคนละฝั่งถนน

แม่พรก็พูดว่า ให้น้องบอย …อย่าโกรธตา เพราะจะเป็นเวรเป็นกรรมกัน..เดี๋ยวไม่ได้ไปเกิด…สู้ให้น้องบอยแผ่เมตตาให้เขา แม่ทำบุญให้ก็อุทิศบุญให้เขาไป ดีกว่า เห็นตามั้ย เขาอยู่มาตั้งนานแล้ว เขายังไม่ได้ไปเกิดเลย เห็นมั้ย น้องบอยอยากไปเกิดรึเปล่า?…

พยักหน้า พร้อมกับสะอื้นนิดๆ "ไป..หนูรอกฐิน พอหนูได้กฐิน หนูก็จะไปเกิดแล้ว ไม่ง้อแล้ว"  (นั่นนนน ดูดิ..)

น้องบอยพูดกับตาดีๆสิ พูดแบบนี้ ตาก็โกรธ…นะ พูดกับตาดีๆนะ…รู้มั้ยลูก…เราก็พยักหน้า จากนั้นความรู้สึกก็เหมือนมันอ่อนลง อ่อนลง…เหมือนเด็กที่ร้องไห้ ได้ระบายและกำลังจะเงียบอ่ะ แล้วน้องบอยก็ไป…

เราจึงเอาสติมาอยู่ที่พุทโธ และนั่งสมาธิ แผ่เมตตาให้กับคนทั้งคู่ต่อ…เมื่อออกจากสมาธิ แม่พร ก็คอยมาเล่าเหตุการณ์ให้ฟังเหมือนกับย้ำเตือน..สิ่งที่เกิดขึ้น… นั่งคุยกันสักพัก แม่พรบอกว่า จิตเรามันหลบอยู่…หลบจนเหมือนหลับไป ต้องคอยเรียก แต่พอออก ก็ออกทีเดียวสองคน คล้ายกับว่า จะแย่งกันออก เลยไม่ได้ออกซะทีในสองวันแรก

 

คิดถึง คำที่ว่า คิดถึงพ่อ…เราก็เลยถามแม่พรว่า เราจะบอกพ่อเขาดีมั้ย…

เฮ้อ.. ใจก็อยากจะบอกหรอกนะ แต่ก็ไม่กล้า คนที่ไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ ไม่ได้เจอกับตัวเอง มันไม่เชื่อหรอก… อีกอย่าง เขาก็คงจะไม่อยากคุยกะเราอ่ะ … เข้าใจด้วยนะน้องบอย! (ประโยคสุดท้าย เหมือนรำพึงกะตัวเอง คล้ายว่าจะให้บอยยอมรับกลายๆ อิอิ)

เอาเป็นว่า อย่าไปหาคำตอบมันเลย  ไปนอนดีกว่า 555

แนะนำ ติชม ให้กำลังใจ หรือ เล่าเรื่องราวที่อยากระบาย

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s