หวั่นไหว อีกแล้วเรา เบื่อจัง!


โจ้_01_1121150  ไปกิน MK ที่ เซ็นทรัล ระหว่างที่กินกันอยู่ …มองไปรอบๆ สายตาก็ไปสะดุดที่โต๊ะใกล้ๆกัน..โต๊ะหนึ่ง 
เขามากันสิบกว่าคน  ต่อโต๊ะสามโต๊ะ…ไม่รู้ว่าเลี้ยงอะไรกัน….
แล้ว ก็เห็น ผู้ชายคนหนึ่ง หน้าตาดี..คม.. ใส่เสื้อสีขาว..ทำผมชี้ๆ ตั้งๆ.. นั่งอยู่ข้างๆผู้หญิงสวยๆ หุ่นดีๆคนหนึ่ง…
มองดูแล้ว.  ผู้ชายคนนี้ น่าจะเป็นดารา .. เพราะคุ้นหน้ามาก… ก็พยายามจะนึก ว่าเป็นดาราคนไหน
แต่ระหว่างที่มองไปมองมา นั้น  กลับเกิดความรู้สึกที่ว่า … เค้าโครงหน้า..ช่างเหมือนพี่โจ้เหลือเกิน..
เหมือนจนทำให้เรา ย้อนกลับไปนึกถึง เขาอีก หลังจากที่ไม่ได้คิดถึงเขามานาน…แล้วใจมันก็เริ่ม ห่อเหี่ยว ลงทันที
ไม่รู้ทำไม…ทุกครั้งที่นึกถึงเขาทีไร ..
จิตใจมันจะเริ่ม….เหงาๆ หงอยๆ …. ไม่ได้ เศร้า หรือเสียใจ หรอกนะ..
แต่มันรู้สึกเหมือนกับ…เวลาที่เราอยากได้ แล้วไม่ได้มากกว่ามั้ง….เขา เป็นอะไรที่ ฝังใจ…
เหมือนคนในฝัน…ที่เรากำลังเฝ้ารอ  แต่ไม่เจอซักที…จนต้องนึก…หัวเราะเยาะตัวเองด้วยความสมเพช ซะทุกครั้ง ที่คิดถึง
 
อ้อ..รู้แล้ว..ที่ใจมันรู้สึกหงอยๆ เพราะ อะไร
ก็เพราะ…ทุกครั้งที่ นึกถึงเขา..ก็จะคอยบอกกับตัวเองเสมอว่า อยากได้คนแบบนี้… แล้วใจลึกๆ มันก็จะคอยสมเพชตัวเองที่ไม่เจียมไง มันก็เลยหงอยๆ
 
ใช่แล้ว ใช่แล้ว…แบบนี้นี่เอง…
 
แต่ยังไง… ก็ยัง…
อยากได้คนหน้าตาแบบนี้..อบอุ่นแบบนี้..  อยู่ดีอ่ะ
 
อยากบอกว่า คิดถึงจัง…

แนะนำ ติชม ให้กำลังใจ หรือ เล่าเรื่องราวที่อยากระบาย

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s