มัน คือ ประสบการณ์


เสาร์ 25 สิงหาคม 2550           ครั้งแรก กับการ พิมพ์มือ 
 
พิมพ์มือ ? มันเป็นยังไงน่ะเหรอ 
 
คนธรรมดา ทั่วไป คงไม่รู้
ก่อนหน้านี้เราก็ไม่รู้หรอก
จริงๆแล้วมันก็คือ การพิมพ์ลายนิ้วมือทุกนิ้ว บนกระดาษพิมพ์มือน่ะเอง
 
คนที่จะต้องโดนพิมพ์ ก็คือ ผู้ต้องหา คดีอาญา อย่างเรา …. สุดยอด ! …ประสบการณ์จริงๆ !
อย่าเข้าใจผิด เราไม่ได้ไปฆ่าใคร หรือทำร้ายใครนะ  ก็แค่คดี เช็ค  
เราไม่โกรธ คนที่แจ้งข้อหาเราหรอก   เข้าใจ! …  แต่มันเกิดความน้อยใจอยู่นิดเดียว  
 
ตรงที่
..ทำไม พอเราโดนโกง ไปขอความช่วยเหลือ จากพวกร้อยเวร เรากลับไม่ได้รับคำปรึกษาที่ดี หรือความช่วยเหลือที่ดีเลย ได้แต่ คำพูด คำถาม  ไร้สาระทั้งนั้นเลย … อย่างเช่นว่า   ให้เขาเครไปได้ยัง   รู้จักเขาเหรอ ทำไมถึงกล้ารับเช็ค… ใม่มีใครช่วยดูแลร้านเลยเหรอ เขาจะถามทำไมเนี่ย ถามแล้วไม่ช่วย ไม่มีคำแนะนำดีๆให้เลย….หลังจากพบตำรวจคราวนั้นมันทำให้เราต้องปลง… ปลงที่จะ  คิดซะว่า ชาติก่อนเราคงเป็นหนี้เขาไว้ ชาตินี้เขาเลยมาตามเอาคืน   หนี้เยอะซะด้วยสิ …  เกือบแสนบาท  …   เหอ เหอ เหอ  อยากหัวเราะให้กับตัวเอง  แบบสมเพชซะทุกครั้งที่นึกถึงเลยจริงๆ   และ ทุกวันนี้ยังจำหน้าร้อยเวรคนนั้นได้อยู่เลย  … ตอนที่อ่านหมายเรียกเสร็จพอนึกถึงตรงนี้ แล้ว น้ำตาจะไหล  แต่ก็พยายาม ทำความเข้าใจกับทุกๆอย่าง กับทุกๆคน รวมทั้งร้อยเวร คนนั้นด้วย
 
 
ถัดมาอีกวันหนึ่ง แม่ของหลาน โทรมาเล่าประสบการณ์ให้ฟัง เกี่ยวกับตำรวจเหมือนกัน แต่นั้น เป็นประสบการณ์ที่ดีเกี่ยวกับตำรวจ เขาไปทวงหนี้ลูกค้า แต่ตามไม่ได้ก็เลยไปยึดของกลับ แต่บังเอิญของที่ยึดมามันไม่ใช่ของลูกหนี้  เพียงแค่คิดว่าหน้างานเดียวกันคงเป็นของคนเดียวกัน แต่มันไม่ใช่  เจ้าของเขาก็เอาตำรวจท้องที่มาหนึ่งคน มาเรียกค่าเสียหาย โดยที่จะไม่เอาของคืน แต่จะเอาเป็นตัวเงิน 10000 บาท ทั้งที่ ค่าของนั้นแค่ 6000 กว่าบาทเอง คงเห็นเป็นผู้หญิงมั้ง  ตกลงกันไม่ได้ก็ไปโรงพัก หาร้อยเวร   โชคดีที่ร้อยเวร เข้าข้าง อันที่จริง ฝ่ายเราก็ไม่ได้ผิด ร้อยเวรเขาก็ว่าไปตามจริง เขาเอาของมาก็จริง แต่เขาไม่ได้มีเจตนา เมื่อมันไม่ใช่ก็พร้อมที่จะเอาไปคืน จะมาเรียกเงินกันเป็น10000อย่างนี้ได้ยังไง มันขู่กรรโชกทรัพย์กันนะ … สรุป … โชคดีเป็นของฝ่ายเรา
 
จากเรื่องนี้ และเรื่องของเรา
 
มันทำให้เราคิดได้ว่า ตำรวจ ไม่เคยให้คุณกับเราเลย สำหรับคนอื่น อาจจะรู้สึกดีกับตำรวจ แต่เรา  ไม่!
 
 
เหนื่อยใจจัง 
 
วันนี้ก็เงียบ  จะหาเงินลงของก็ ไม่มี!
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                                       

แนะนำ ติชม ให้กำลังใจ หรือ เล่าเรื่องราวที่อยากระบาย

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s